Moje operowe fascynacje [Maria Callas]Napisał Marek, 7th sty 2012, Kategoria Muzyka, Opera |
Była piękna, kontrowersyjna, ale przede wszystkim niezwykle utalentowana.
Maria Callas bo o niej mowa jest w moim przekonaniu najlepszą wykonawczynią mojej ulubionej ari z opery Andrea Chenier autorstwa Umberto Giordano pt „La mamma morta – Moja matka nie żyje”. Jeszcze jako student widziałem w Teatrze Wielkim w Łodzi najwspanialsze dzieła operowe jak ”Carmen” czy ”La Traviata”, jednak operę Giordano w interpretacji Callas uważam za arcydzieło.
W operze tej Callas wciela się w rolę dziewczyny ze szlacheckiej rodziny, która opowiada mężczyznie wyznającemu jej milość o jej ciężkim losie w czasie zawirowań wojennych spowodowanych Rewolucją Francuską.
Polecam tę świetną arie:
Maria Callas – ”La mamma morta”
Kultura jazdy a zdrowy rozsądek [If Time Is All I Have]Napisał Marek, 3rd wrz 2011, Kategoria Autor, Muzyka |
W związku z wiadomością jaka dotarła do mnie o wypadku motocyklowym syna naszego najbardziej znanego Noblisty, postanowiłem krótko napisać jak wygląda sprawa bezpieczeństwa i kultura jazdy kierowców w Szkocji.
Kiedy pierwszy raz znalazłem się w Szkocji, po tym jak mieszkałem przez kilka lat w Warszawie, urzekła mnie tu ta cisza spowodowana nie używaniem prawie wcale, a z pewnością nie nadużywaniem klaksonu przez tutejszych kierowców. Mam wrażenie, że zrozumieli oni już dawno, że robienie hałasu klaksonem, czy wymachiwanie grożacym palcem na innego uczestnika ruchu niczego się nie wskura, a na pewno wiele się tym nie da przyspieszyć. Ruch na drodze rządzi się swoimi prawami i nie da się go objeść.
Od kiedy jestem w Szkocji widziałem tylko jedną stłuczkę i na pewno winowajca nie próbował uciekać, czy przekonywać drugą strone o jej winnie.
Spokój, brak brawury na drodze, ludzka życzliwość i odrobina wyrozumiałości dla innych kierujących powodują, że jada po szkockich drogach to sama przyjemność.
Polski kierowco, ucz się, bo możesz przez swoją głupotę nie dostać szansy by uczyć się na swoich błędach lub równie dobrze bedziesz musiał żyć z poczuciem winy za odebranie komuś najwyższej wartości jaką jest ŻYCIE!
Poniżej James Blunt w utworze „If Time Is All I Have” z płyty z 2010r. Some Kind of Trouble.
„I Dreamed a Dream”Napisał Marek, 26th sie 2011, Kategoria Autor, Muzyka |
Była nikomu nie znaną osobą zamieszkująca niewielką wieś w Szkocji, aż do pamiętnego listopadowego wieczoru 2009r. kiedy to postanowiła dać sobie szanse na spełnienie marzeń poprzez występ w eliminacjach brytyjskiego wydanie Britain’s Got Talent. Jej nie tuzinkowy wygląd i nieco dziwne zachowanie sprawiły, że nie zdobyła ona uznania zarówno widowni jak i jury. Dopiero kiedy rozpoczęła śpiewać utwór z musicalu Les Miserables „I dreamed a dream” wszyscy zamarli z zdumienia z powody siły i bary jej głosu. Dziś zapraszana jest przez wielkich w świecie muzyki do wspólnego wykonania znanych utworów.
Gdy myślę dziś o Susan jak wpaniale dziś wygląda robiąc to czego tak bardzo pragnęła, jej osoba i przykład skłania mnie do następujących refleksji: że na realizacje marzeń nigdy nie jest za późno, że nie należy się wstydzić swoich marzeń, rezygnować z nich, bo inni by tak chcieli, że należy zawsze dążyć do wyznaczonego sobie celu by kiedyś nie żałować.
Heidi Talbot – Irlandka w SzkocjiNapisał Marek, 12th sie 2011, Kategoria Muzyka |
Heidi Talbot to Irlandzka piosenkarka, która obecnie zamieszkuje wraz z mężem w Szkocji. Przygodę ze śpiewem zaczęła bardzo wcześniej, spiewając w kościelnym chórze prowadzonym przej jej matkę.
W 2008 roku za album „In love and Light” otrzymała nagrodę Indie Acoustik, a 2009 roku została nominowana do Irlandzkiej Nagrody muzycznej w kategorii najlepsza wokalistka.
Mam nadzieję, że i Was Heidi oczaruje talentem muzycznym w utworze „If you stay”, który posłuchać można w zakładce Video.
W sobotę miałem tą niepowtarzalną okazję udać się na kameralny koncert Heidi, który odbył się z ramach Fringe Festiwal w Edynburgu. Wspomnienia z samego koncertu jak i samo spotkanie z tą cudowną artstką pozostaną w mojej pamięci na zawsze.
Biegnący czasNapisał Marek, 17th cze 2011, Kategoria Autor, Muzyka |
Zastanawiam się czasami, czy czas biegnie tak szybko tylko mnie, dlatego zapytałem kilku moich znajomych, czy mają takie same spostrzeżenia. Wszyscy zgodnie potwierdzili, że po trzydziestce czas przyspiesza i właściwie nie da się go zatrzymać. Można tylko starać się za nim gonić, by coś ważnego nam nie umknęło. Ja osobiście zaczynam mieć kłopoty z nadążaniem robienia tego co ważne. Staram się jednak nie panikować i pamiętać, że grunt to nie narobić sobie zaległości.
Mam wrażenie jakby to było wczoraj, kiedy obchodziłem moje 30 urodziny, a tu lada dzień stuknie mi tzw. wiek chrystusowy.
Eva Cassidy to jedno z moich najwspanialszych ”spotkań muzycznych”. Właściwie nie wiem, gdzie usłyszałem ją po raz pierwszy, ale wiem na pewno, że na zawsze pozostanę fanem jakże przejmującej jej wersji wykonania utworów takich jak: „Somewhere over the rainbow” czy ”What a Wonderful Word”.
Postanowiłem przypomnieć o Evie przy okazji moich 33-ch urodzin. Artystka ta zmarła w 1996r. na raka, właśnie w wieku 33 lat, właściwie na początku jej kariery muzycznej.
W ostatnich dniach ucieszyły mnie dwie wiadomości: jedna to zapowiedź nowej płyty i powrotu po latch na scenę Edyty Bartosiewicz, której muzyki zawsze byłem fanem, oraz nowa płyta zespołu Myslovitz o dobitnym tytule ” Nie ważne jak wysoko jesteśmy”. Drugą z wymienionych płyt już słuchałem i bardzo mi się podoba, a na pierwszą czekam z radością.
To właśnie muzyka Edyty zawierała te treśći/wartości, które najlepiej docierały do mnie kiedy byłem nastolatkiem.
Dziś również sięgnąłem po wiersz ks. Twardowskiego pt ”Śpieszmy się” o którym to wierszu ktoś niespodziwanie mi dziś przypomniał i na nowo, jeszcze bardziej mi wiersz ten się spodobał:
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie ze nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak uroczystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego
Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stad odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się nie umierać
kochamy wciąż za mało i stale za późno
Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i co co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnia czy ostatnia pierwsza
Isabelle prosto z ParyżaNapisał Marek, 13th gru 2010, Kategoria Muzyka |
Kiedy kilka lat temu byłem w Paryżu chciałem zakupić sobie płytę z muzyką Edith Piaf.
Uliczni sprzedawcy handlujący na brzegami Sekwany nie mieli niestety płyty Edith, co mnie bardzo zdziwiło. Zamiast tego zaoferowali mi współczesną wykonawczynie jej utworów jaką jest również francuska - Isabelle Boulay. Choć ręka mi zadrżała zanim uścisnąłem w moje dłoni podawaną przez sprzedawcę płytę, bo myślałem: któż może się zrównać z Edith i kto to jest ta Boulay, nie słyszałem nigdy o niej, to z tzw. przysłowiowego braku laku kupiłem zaoferowaną mi płytę i wiecie co: jest piękna, a Boulay w moim przekonaniu jest również zdolna jak Piaf.
Szkoccy muzycy…Napisał Marek, 2nd sie 2010, Kategoria Muzyka |
Gusty muzyczne oczywiście są różne, ale muszę wspomnieć o tych Szkockich i Angielskich muzykach, przy których dźwiękach muzyki nie mogę przejść obojętnie.
Do grona moich ulubionych należą: Amy Macdonald, Paolo Nutini, oraz angielski artysta Frank Turner w którego niesamowitym koncercie miałem to szczęście uczestniczyć.
Amy Macdonald rozpoczęła karierę niedawno, bo w 2007r., kiedy to po występach w szkockich restauracjach i barach jedna z wytwórni muzycznych zainteresowała się osobiście napisanymi przez artystkę tekstami jak i ich aranżacjami.
Pierwsza płyta „This Is the Life” sprzedana została sprzedana w ponad dwóch milionach egzemplarzy.
Załączam kilka utworów z tej płyty. Mam nadzieję, że te dźwięki obudzą Cię tak skutecznie jak mnie każdego ranka.
Cieszy mnie też fakt, że w tym roku Amy wydała drugi swój albym pt: „A Curious Thing” którego utwór „Don’t Tell Me That’s Over” również wpadł mi w ucho.
Miłego słuchania!
Cheers!
Chopin w SzkocjiNapisał Marek, 17th lip 2010, Kategoria Muzyka |
Rok 2010 jest rokiem Chopinowskim, dlatego zarówno w Polsce jak i w Szkocji odbywa się wiele imprez kulturalnych.
Chopin przybył do Anglii w 1948r. za namową Jane Wilhelmina Stirling pochodzącej z zamożnego rodu Szkockiego, która to została uczennicą mistrza, a za której to pomoc kompozytor dedykował jej Nokturny Op. 55, które poniżej dołączam dla wielbicieli muzyki klasycznej.
28 kwietnia 2010r miał miejsce w Edyburgu koncert, podczas którego wykonano na harfie i flecie utwory tego znanego na całym świecie pianisty i kompozytora.
Miałem wielką przyjemność uczestnictwa w tym wydarzeniu.
Więcej o wizycie Fryderyka Chopina w Szkocji już wkrótce na mojej stronie www.marekmichalski.com
